Mijn verhaal

Tien jaar lang was ik een gepassioneerde leerkracht. Echt zo eentje die met hart en ziel voor de klas stond. Maar ergens onderweg begon mijn batterij sneller leeg te lopen dan de laptop van een leerling die "vergeten" was zijn oplader mee te brengen. Geen burn-out, eerder een bore-out: ik voelde dat ik nog veel te geven had, maar niet meer op de juiste plek.

Dus besloot ik iets totaal anders te doen. Een flexijob in een kledingzaak. Gewoon om eens iets nieuws te proberen. En daar gebeurde het. Tussen de kleerhangers, paskamers en "heb je dit ook in maat M?"-vragen zag ik plots het licht. Geen hemels licht met engelengezang, maar wel een heel duidelijk besef: dit vind ik geweldig!

Toch bleef ik twijfelen. Want een carrière omgooien na tien jaar onderwijs? Dat doe je niet zomaar. Op een bepaald moment stond ik zelfs op het punt om het hele idee op te bergen bij de soldenbak van mijn dromen.

En toen besloot het lot zich ermee te bemoeien.

Plots kreeg ik de kans om Donna Fashion over te nemen. Alsof het universum dacht: "Julie, subtielere signalen werken blijkbaar niet, hier is een winkel." En eerlijk? Ik heb geen seconde meer achterom gekeken.

Donna Fashion kreeg een nieuwe naam die perfect paste bij mijn eigen verhaal: RESÈT. Want soms heb je geen compleet nieuw leven nodig. Soms heb je gewoon de moed nodig om op de resetknop te drukken.

Vandaag help ik geen leerlingen meer aan betere punten, maar wel vrouwen aan een outfit waarin ze stralen. En geloof me: de glimlach die ik daarvoor terugkrijg, is minstens even waardevol.

Moraal van het verhaal? Als je denkt dat je vastzit, kan het zijn dat het leven gewoon wacht tot je op de juiste knop drukt. Bij mij was dat RESÈT.